Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, evlilik birliğini sarsan davranışlara ilişkin dikkat çeken bir karara imza attı. Eşinin uyarılarına rağmen kişisel bakımına özen göstermediği ve çevresini rahatsız edecek şekilde ter koktuğu belirtilen erkek, boşanma davasında tam kusurlu kabul edildi.
B.D. isimli kadın tarafından açılan boşanma davasında, eşinin kendisine psikolojik ve sözlü şiddet uyguladığı, ailesinin ise ortak konutun yedek anahtarını elinde bulundurduğu iddia edildi. Kadın, eşinin ailesinin bilgisi dışında eve gelerek çeşitli tamir ve tadilat işleri yaptırdığını da ileri sürdü.
Davacı kadın, eşinin evlilik sürecinde ailesinin isteklerini kendi ihtiyaçlarının önünde tuttuğunu ve aralarındaki iletişim ile duygusal bağın zamanla zayıfladığını savundu.
Davanın dikkat çeken iddialarından biri ise erkeğin kişisel temizliğine ilişkin oldu. Kadın, eşini duş alması ve kişisel bakımına dikkat etmesi konusunda defalarca uyardığını, buna rağmen erkeğin çevresini rahatsız edecek şekilde ter kokmaya devam ettiğini öne sürdü.
B.D., boşanmanın yanı sıra çocuğun velayetinin kendisine verilmesini ve çocuk için aylık 3 bin lira iştirak nafakası ödenmesini talep etti.
Davaya cevap veren S.D. ise eşinin ileri sürdüğü suçlamaları kabul etmedi. Yaşanan problemlerin evliliklerde karşılaşılabilecek sıradan anlaşmazlıklar olduğunu savunan erkek, eşini sevdiğini ve evliliğini sürdürmek istediğini belirterek davanın reddini istedi.
Aile Mahkemesi ise dosyadaki delilleri değerlendirerek erkeği tam kusurlu buldu. Mahkeme, kişisel temizliğe gereken özenin gösterilmemesinin yanı sıra eşler arasındaki iletişim sorunlarını, ortak konutun yedek anahtarının erkeğin anne ve babasında bulunmasını ve yaşanan bir tartışmanın ardından kadının evden gönderilmesini de kusur kapsamında değerlendirdi.
Mahkeme, tarafların boşanmasına karar verirken çocuğun velayetini anneye verdi. Çocuk için aylık 3 bin lira iştirak nafakası bağlanmasına hükmeden mahkeme, kadın lehine 20 bin lira maddi ve 20 bin lira manevi tazminat ödenmesine karar verdi.
Kararın istinafa taşınması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi, ilk derece mahkemesinin kararını yerinde buldu. Bunun üzerine dosya temyiz incelemesi için Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'ne taşındı.