Günlük hayatında boş durmayan Dursun Işık, odun keserek, bahçelerde dolaşarak ve fındık ocakları dikerek çalışmaya devam ediyor. Diktiği fındık ocaklarının hem devlete hem millete fayda sağlamasını istediğini ifade eden Işık, çocukların kimseye muhtaç olmaması temennisinde bulunuyor.

Hayata dair öğütler de veren 107 yaşındaki Işık, iyiliğin önemine dikkat çekerek, “İyilik yapmak, kötülükten uzak durmak, çekişmemek ve mantıksız konuşmamak gerekir” diyor. İyi ve temiz insan olmanın toplum için büyük değer taşıdığını vurgulayan Işık, insan gibi yaşamanın ve aklın doğru kullanılmasının toplumu güçlendirdiğini ifade ediyor.

Zamanla yalnızca bölge halkı değil, çeşitli kamu görevlileri de Salih Belen’i ziyaret etti. Belediye başkanları, kaymakamlar ve farklı protokol üyelerinin ziyaretleriyle birlikte Belen’in hikâyesi daha geniş kitleler tarafından tanındı.

2020 yılında ise Belen, LGS sınavında bir soruya konu edilerek ülke genelinde de dikkat çekti.

Günlük olarak iyi havalarda kulübesinin önünde vakit geçiren Salih Belen, yoldan geçen araçları selamlamayı sürdürüyor. Sürücülerin de korna ve el sallama ile karşılık verdiği bu etkileşim, bölge yolunda kendine özgü bir gelenek halini almış durumda.

Yetkililer, söz konusu tilkinin belirli aralıklarla aynı noktaya geldiğini ve adeta “alışkanlık” geliştirdiğini ifade etti. Yaşanan durumun ardından kümeslerde güvenlik önlemleri artırılırken, hayvanın doğal yaşam döngüsü içinde hareket ettiği vurgulandı.

Şiir, müzik ve doğayı aynı çatı altında buluşturan Nazım Hikmet Şiir Evi'ne, memleket ve insan sevgisini vurgulayan "Davet" şiirini okuyarak çıkan Başkan Coşkun, şiirle, müzikle ve manzarayla iç içe zaman geçirmek isteyen herkesi Nazım Hikmet Şiir Evi'ne davet etti.

Işık, “Atatürk’ün vefat ettiği ilan edildi. Haber köylere atlarla dolaşılarak ulaştırıldı. Herkesin yas tutması istendi” sözleriyle o döneme dair hafızasını paylaştı.

Hafızasında yer alan lakapları sıralayan Dursun Işık, “Ordu kabakçı, Samsun urgancı, Çarşamba yorgancı, Terme ördekçi, Ünye bardakçı, Fatsa batakçı…” diyerek hatırında kalan lakapları aktardı.

Meslek sadece önyargılarla değil, fiziksel olarak da zorluklar içeriyor. Öztürk, koltukları tek başına 5. ve 10. katlara taşıyabiliyor ve işini yaparken zaman zaman yanlış anlaşılmalar nedeniyle yardım teklifleri almak zorunda kalıyor. Tüm bu zorluklara rağmen mesleğine olan tutkusu, onu güçlü kılıyor.

Kadın müşteriler ise Öztürk ile iletişim kurarken kendilerini daha rahat ifade edebiliyor; kumaş ve model seçimlerinde daha özgür hissediyorlar. Öztürk, işini sadece bir zanaat olarak değil, sanatsal bir uğraş olarak görüyor.

"HEPSİ BANA ALIŞTI"

Bulunduğu noktada yaklaşık 12 köpeğin olduğunu söyleyen Şahin, hayvanların kendisine alıştığını belirterek, "Ben beslemesem bile yanımdan ayrılmıyorlar. Aracımla giderken peşimden geliyorlar. Bazı insanlar bu hayvanlara hiç bakmıyor, hatta araçların altında kalanlar oluyor. Bunlar da birer can, kıymamak lazım" diye konuştu.

"ÖMRÜM YETTİĞİ KADAR BALIK TUTMAYI VE KÖPEKLERİ BESLEMEYİ SÜRDÜRECEĞİM"

Duyarlı vatandaşların da zaman zaman köpekler için yiyecek getirdiğini dile getiren Şahin, "Allah onlardan razı olsun. Allah bana ömür verdiği sürece hem balık tutmaya hem de bu canları beslemeye devam edeceğim. Sadece burada değil, farklı meralarda da beslediğim köpekler var" ifadelerini kullandı.

Yolculukları boyunca uygun noktalarda kamp kurduklarını ifade eden çift, yanlarında taşıdıkları ekipmanlarla doğayla iç içe bir yaşam sürüyor. Türkiye'yi ve özellikle Ordu'yu çok beğendiklerini dile getiren Lamoureux ve Paul, yeşil ile mavinin buluştuğu Karadeniz rotasında keyifli bir yolculuk gerçekleştirdiklerini belirtiyor.

Bakırın kullanımında oluşan kararmalara “riks” adını verdiklerini söyleyen Özçelik, bakırın kırmızıya dönmesinin kalaylama zamanının geldiğini gösterdiğini anlattı. Beyaz renkli bakırda sorun olmadığını, ancak aktif kullanımın renk değişimine yol açtığını vurguladı.

Usta, işlerinin özellikle bahar aylarında yoğunlaştığını, bölgenin köy ve kent karışımı olması nedeniyle köylülerin kazan ve bakır eşyalarını kalaylatmak için getirdiğini ifade etti. 30-40 yıl öncesine kadar düğünlerde altın yerine bakır güğüm ve kazan gibi eşyaların hediye edildiğini, bunun bir düğün geleneği olduğunu belirtti.

Günümüzde bakır eşyaların artık ihtiyaç değil, daha çok ev dekorasyonu olarak algılandığını söyleyen Özçelik, bakırın “ölmeyen” bir malzeme olduğunu ve doğru bakımla ömür boyu kullanılabileceğini vurguladı. “Bozulma yok, sadece aktif kullanım kalaylama gerektiriyor” diyen usta, bu geleneksel zanaatın değerinin zamanla artacağını ifade etti.

Onmuş, yaşlı adamın anlattıklarını şöyle aktarıyor: “O çan sesini, kömüş sanki ‘Benim ağam zengin, benim ağam zengindir’ diyormuş gibi duyuyor. İnek ise ‘Bu zenginliği nereden buldun?’ diye soruyor. Danacıklar da ‘Ben şuradan buradan buldum’ diye cevap veriyormuş. Duyunca çok şaşırdım. Meğer hayvanlar, biz fark etmesek de bir tür konuşuyormuş.”

Nizamettin Onmuş, bu durumun tıpkı kutsal metinlerdeki harfler gibi olduğunu vurguluyor: “Kur’an-ı Kerim’de her harfin bir anlamı vardır ya, işte hayvan sesleri de öyle. Basit bir çan sesi gibi gelse de, ardında bir hikâye, bir mana gizli.”

Onmuş, bu deneyimden sonra yayladaki her sesi artık farklı dinlediğini söylüyor: “Artık çalınan her çanı, ineklerin, danacıkların seslerini sadece duyup geçmiyorum. Onların ne anlattığını anlamaya çalışıyorum. Doğa öyle bir dil kullanıyor ki, bilenler için her ses bir mesajdır.”

Köyde tarım faaliyetlerine başlayan Tutal, kış aylarında marul, maydanoz, roka ve yeşil soğan, yaz aylarında ise domates, salatalık, kornişon turşuluk salatalık, biber ve patlıcan üretimi yapıyor. Özellikle çilek, yılın 10 ayı boyunca üretimini sürdürdüğü başlıca ürünlerinden biri.

Tutal, bankacılıktaki resmi ve kısa diyalogların aksine çiftlikte insanların ürünleri kendi elleriyle topladığını, bunun uzun sohbetlere ve yeni insanlarla tanışmaya olanak sağladığını belirterek, bu durumdan büyük mutluluk duyduğunu ifade etti.

Hayat mottosunu “insan nerede mutluysa orada yaşamalı” olarak açıklayan Tutal, hayatın kısa olduğunu ve mutluluğu bulduğu yerde yaşamayı seçmenin önemine değindi.

Bitkinin mutfakta vazgeçilmez bir ürün olduğunu söyleyen Güvenkaya, “Başta Gürcü mutfağı olmak üzere etli yemeklerde sık kullanıyoruz. Gürcü kavurması, Çerkez tavuğu gibi yemeklerin yanı sıra tatlılarda, çay olarak ve kozmetik ürünlerinde de değerlendiriliyor” diye konuştu.

Zaprana’nın yetiştiriciliğine de değinen Güvenkaya, “Tohumları ilkbaharda ekiyoruz, bir ay içinde fidelenmeye başlıyor. Bitki beş ay boyunca çiçek açıyor ve bu süre zarfında hasadı yapıyoruz. Her kök 60-70 tohum verebiliyor. Kurutma işlemi sırasında sarı renginin korunmasına özen gösteriyoruz” ifadelerini kullandı.

Güvenkaya, bitkinin ekonomik değerine de dikkat çekerek, “Piyasada kilosu yaklaşık 7.000 TL. Genellikle gramajla satılıyor ve her yerde bulunmayan özel bir ürün” dedi.

“Faturamatik Yakup” olarak tanınan Akdeniz, faturaların son ödeme tarihlerini titizlikle takip ediyor. Esnaf, her ay ödemelerini yaptırmak için kendisini arıyor; Akdeniz ise faturaların üzerindeki artan parayı alarak geçimine katkı sağlıyor.

Ancak mobil bankacılığın yaygınlaşması, Akdeniz’in işini olumsuz etkiledi. Eskiden düzenli gelir sağlarken, dijital ödemeler nedeniyle işler azaldı. Akdeniz, vatandaşlardan faturalarını tekrar kendisine getirmelerini isteyerek, geleneksel ödeme yöntemini sürdürmek istediğini belirtiyor.

Melek Hanım, “Kabakdağı’nda doğayla iç içe tadılması gereken bir lezzet” diyerek herkesi bu 140 yıllık geleneği yerinde denemeye davet ediyor.

"ÖNCEDEN HATA YAPMA LÜKSÜMÜZ YOKTU"

Her karenin büyük bir özenle çekildiğini belirten Özkan, "Her kareyi düşünerek çekerdik. Film sınırlıydı, hata yapma lüksümüz yoktu" dedi.

Dijitalleşmenin yaygınlaşmasıyla birlikte mesleğin de önemli bir dönüşüm geçirdiğini dile getiren Özkan, buna rağmen eski makinelerini ve karanlık oda günlerini her zaman ayrı bir yerde tuttuğunu ifade etti. Özkan, "Filmli makinem halen duruyor. O makineyle çektiğim fotoğrafların yeri bambaşka" diye konuştu.

Mesleğini severek sürdürdüğünü vurgulayan Özkan, sağlığı el verdiği sürece çalışmaya devam edeceğini de sözlerine ekledi.

Programda, Mehmet Salih'in mesleğe başladığı yıllardan itibaren görev sürecini anlatan ve öğrencileri ile meslektaşlarının yer aldığı video sunumu izletildi. Bu esnada salonda bulunanlar duygusal anlar yaşadı.

"ZOR AMA KUTSAL MESLEĞİ BU KADAR YIL SÜRDÜREBİLMEK İÇİN SEVMEK GEREKİR"

Duygularını ifade etmekte zorlandığını belirten Mehmet Salih, "Duyguların ifade edileceği bir durum değil, kelimeler buna yeterli değil. Dünyanın en zor fakat bir o kadar da kutsal olan mesleğini 46 yıl boyunca sürdürebilmek için onu çok sevmek gerekir. Ben de 46 yıl 5 ay boyunca bunu yaptım. Geriye dönüp baktığımda öğretmenlik adına 'keşkem' yok. Eğer yeniden bir meslek seçmem gerekse yine öğretmenliği seçerdim" dedi.

"DUYGULANDIM"

Sürpriz karşısında büyük mutluluk yaşadığını ifade eden Salih, "Haberim yoktu, gerçekten çok şaşırdım. 46 yıl önce Yozgat Şefaatli'de birlikte görev yaptığım arkadaşlarımı burada görmek beni ayrıca duygulandırdı. Emeği geçen herkese teşekkür ediyorum" diye konuştu.

"ÖĞRETMENİMİZ İLE GÜZEL HATIRALARIMIZ BİRİKTİ"

Programda söz alan Mehmet Salih'in eski öğrencilerinden Kartal Kağan Kırca, duygulandığını ve gözyaşlarını tutamadığını söyledi. Öğrencilerden Bade Macit ise öğretmenlerinin kendilerine bir baba gibi davrandığını belirterek, onunla çok güzel hatıralar biriktirdiklerini ifade etti.
Programın sonunda okul müdürü Zeki Özkan tarafından, uzun yıllar eğitime hizmet eden Mehmet Salih'e plaket takdim edildi. Emekli öğretmen, alkışlar eşliğinde meslek hayatına veda etti.

Antika merakına babasından kalan 50-60 parça eski eşyayı hurdaya vermeye kıyamayarak başlayan Onmuş, zamanla koleksiyonunu büyüterek yaklaşık 5 bin parçaya ulaştırdı. Kastamonu, İnebolu, Ankara ve Ayrancı’daki antika pazarlarını dolaşarak eserlerini tek tek topladığını belirten Onmuş, koleksiyonunun her geçen gün çeşitlendiğini ifade etti.

Sosyal medyada da tanınan dükkan, özellikle Karadeniz güzergahında seyahat edenlerin uğrak noktalarından biri haline geldi. Trabzon’a giden birçok ziyaretçinin Fatsa’ya uğrayarak dükkana geldiği, antikaları inceleyip beğendiklerini satın aldığı belirtildi.

Antika tutkusunu “ayrı bir hastalık” olarak tanımlayan Nizamettin Onmuş, başka dükkanlara gittiğinde beğendiği eserleri almadan duramadığını söyledi. Onmuş, “Bir malı alamazsam üzülüyorum, mutlaka almak istiyorum” diyerek antikalara olan bağlılığını dile getirdi.