Süreç, Antalya 3. Tüketici Mahkemesi'nde görülen bir davayla başladı. Bir tüketici, kullandığı krediler nedeniyle kendisinden tahsil edilen BSMV'nin iadesi için icra takibi başlattı. Bankanın itirazı üzerine konu yargıya taşındı.
Banka ise tahsil edilen verginin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istedi.
İlk derece mahkemesi, BSMV'nin yasal mükellefinin banka olduğunu belirterek, bu verginin tüketiciye yüklenmesini öngören sözleşme maddesinin önceden hazırlanmış standart şart niteliğinde olduğunu değerlendirdi.
Mahkeme, söz konusu düzenlemeyi 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında "haksız şart" sayarak tüketici lehine karar verdi.
Yerel mahkeme kararının ardından Adalet Bakanlığı, kararın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle kanun yararına temyiz başvurusunda bulundu.
Dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Hukuk Dairesi ise kredi sözleşmeleri ile sözleşme öncesi bilgi formlarında BSMV'nin tüketici tarafından ödeneceğinin açık ve anlaşılır şekilde yer alması halinde, bu düzenlemenin haksız şart olarak değerlendirilemeyeceğine hükmetti.
Kararda, davacının farklı tarihlerde kullandığı altı kredi için toplam 5 bin 21 lira 24 kuruş BSMV ödediği, ancak bu tutarın sözleşmelerde toplam geri ödeme planı içinde açıkça gösterildiği vurgulandı.
Yargıtay, sözleşmede açık hüküm bulunması halinde BSMV'nin tüketiciye yansıtılmasının hukuka uygun olduğuna karar vererek, Antalya 3. Tüketici Mahkemesi'nin tüketici lehine verdiği kararı kanun yararına bozdu.