Şiddetli geçimsizlik nedeniyle karşılıklı açılan boşanma davasında Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme ile istinaf mahkemesinin kararını bozarak emsal niteliğinde bir hüküm verdi.
İlk derece mahkemesi, tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğuna karar vererek kadının maddi ve manevi tazminat taleplerini reddetmişti. Bölge Adliye Mahkemesi de bu kararı hukuka uygun bularak onamıştı.
Dosyanın temyiz edilmesi üzerine inceleme yapan Yargıtay ise kusur değerlendirmesini değiştirdi. Kararda, düzenli işi bulunmayan, kazandığı parayı evin ihtiyaçları için kullanmayan, iş dışında eve geç gelen, çocuklarına verilen harçlıkları habersiz şekilde alan, eşine hakaret eden ve fiziksel şiddet uygulayan erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu belirtildi.
Yargıtay, kadının ise eşinin iş yerine giderek çalışma arkadaşlarının yanında küçük düşürücü davranışlarda bulunduğunu kabul etmekle birlikte, bu davranışın ağır kusur oluşturmadığını ve kadının boşanmaya neden olan olaylarda az kusurlu olduğunu değerlendirdi.
Bu tespitler doğrultusunda Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, kadın lehine uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine karar verdi. Dosya, yeniden karar verilmesi için Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderildi.
