Yaklaşık 6 yıl aynı restoranda aşçı olarak çalışan işçi, iş yeri ortağı tarafından müşteriye ketçap verilmediği gerekçesiyle ağır hakaret ve küfürlere maruz kaldığını belirterek mahkemeye başvurdu.
İşçi, iş sözleşmesinin haksız şekilde sona erdirildiğini savunurken çalışma koşullarına ilişkin de çeşitli iddialarda bulundu. Haftanın 7 günü uzun saatler çalıştırıldığını, ücretlerinin bir bölümünün eksik ödendiğini ve maaş ödemelerinin elden yapıldığını ileri sürdü.
Davacı işçi, kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra fazla çalışma, yıllık izin, resmi tatil ve eksik ücret alacaklarının da kendisine ödenmesini talep etti.
İŞVEREN İDDİALARI KABUL ETMEDİ
İşveren tarafı ise aşçının kendi isteğiyle iş yerini terk ettiğini öne sürdü. Çalışanın ücretlerinin SGK'ya bildirildiğini savunan işveren, fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatillerde çalışma yapıldığı yönündeki iddiaları da kabul etmedi.
İş Mahkemesi, işverenin haklı fesih iddiasını destekleyen yeterli delil sunamadığı sonucuna vardı. Mahkeme, işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve eksik ücret alacaklarının bulunduğuna karar verdi. Fazla mesai ve resmi tatil taleplerinin bir bölümü ise delil yetersizliği nedeniyle reddedildi.
DOSYA YARGITAY'A TAŞINDI
Tarafların itirazlarının ardından dosya Bölge Adliye Mahkemesi'ne taşındı. İstinaf incelemesinde, iş yeri yetkilisinin işçiye yönelik küfür ve hakaretlerinin tanık anlatımlarıyla desteklendiği değerlendirildi.
Bölge Adliye Mahkemesi, işçinin bu davranışlar nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiği sonucuna ulaşarak ilk derece mahkemesinin kararını kaldırdı ve yeniden hüküm kurdu.
İşverenin kararı temyiz etmesi üzerine dosya Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından incelendi.
Yargıtay, alt derece mahkemelerinin değerlendirmelerini yerinde bularak işçinin tazminat ve alacaklarının ödenmesine ilişkin kararı oy birliğiyle onadı.
